مرحوم کافی پس از مدّتی اقامت در نجف اشرف و تحصیل علوم دینی، به خاطر وضعیّت بد مالی پدر و برای کمک به خانواده، مجبور شد به قم بازگردد. او بر خلاف میل خود -که خواهان بازگشت به نجف اشرف بود- سه سال، در قم به ادامة تحصیل و در کنار آن، به منبر و موعظة مردم پرداخت.
او بارها به خاطر سخنرانیهای محرّم، صفر و رمضان خود در قم، زندانی و یا تبعید شد.
اقامت در تهران
شیخ احمد کافی در سال 1343 هجری شمسی، به خاطر درخواستهای مکرّر مردم تهران و نیاز شدید آن شهر به تبلیغ دین و روشنگری در برابر ترفندهای فاسدانة رژیم شاه به آنجا رفت و همزمان با سخنرانیهای مذهبی در مساجد، در منزل خود نیز جلسات آموزش قرآن و تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان و نیز مراسم دعای کمیل و ندبه را تشکیل داد.
ازدواج
حجة الاسلام کافی در سن 23 سالگی با فرزند مرحوم آیةالله سید حسین شاهرودی که از زاهدان و عالمان معروف مشهد بود، ازدواج کرد، ثمرة این ازدواج، هفت فرزند بود .....

تأسیس مهدیّه: استقبال گسترده مردم تهران از جلسات سخنرانی و مراسم دعای کمیل و ندبه، به طور گسترده و عدم گنجایش منزل ایشان، باعث شد که وی ساخت مهدیّه را پیشنهاد کند؛ که با استقبال بازاریان و مردم روبرو شد. او با فروش منزل خود و کمک چهارتن از بازاریان خوشنام تهران و نیز عدّة زیادی از مردم، توانست زمینی، چهارهزارمتری، در خیابان ولیّ‌عصر، در تاریخ19 بهمن 1348 هجری شمسی با نام مهدیّه خریداری کند، که ساختمان اوّلیة آن بیش از پانزده‌هزار نفر گنجایش داشت.

کمک به نیازمندان: این کمکها به گونه‌های مختلفی صورت می‌گرفت؛ مثلاً پرداخت کمکهای نقدی و غیر نقدی ماهانه به صدها خانوادة بی‌سرپرست و یا لوله‌کشی آب برای ده‌ها خانه در جنوب تهران و یا تأمین سوخت بعضی خانواده‌ها و فرستادن هدایایی چون کفش، لباس و…که به مناسبتهای مختلف انجام می‌گرفت؛ اگر چه پس از مدّتی، مرحوم کافی به همین دلیل و با عنوان کمک به خانوادة چریکها و خرابکاران، دستگیر و زندانی شد.
پس از آزادی مرحوم کافی از زندان- که سه ماه طول کشید- ساواک، علاوه بر تعطیل همة برنامه‌های نیکوکارانة مهدّیه، وی را برای یک سال، به ایلام تبعید کرد.

ساخت درمانگاه: از دیگر خدمات مرحوم کافی، ایجاد یک واحد درمانی با کمک پزشک و چند پرستار بود که در برآوردن نیازهای پزشکی مردم محروم، بسیار نقش داشت.
این واحد درمانی که در داخل ساختمان مهدّیه بنا شده بود، داروهایی را که خود مردم به آنجا می‌آوردند -که گاه داروهای بسیار کم‌یاب نیز بود- به رایگان، ‌در اختیار نیازمندان قرار می‌داد.

ایجاد صندوق قرض الحسنه: بنای نخستین این صندوق در واپسین روزهای عمر مرحوم کافی گذارده شد؛ امّا فعّالیّت اصلی آن چندی پس از رحلت وی آغاز شد. ?
تأسیس حوزة علمیّه؛ که با استقبال خوب مردم روبرو شده و زیر نظر هیأت مدیره اداره می‌شد. ?
خدمات در تبعید: مرحوم کافی در زمان تبعید، خدمات ارزنده‌ای را با کمک و هم‌یاری اهالی نیکوکار محل، به انجام رساند، تأسیس حوزة علمیّه و ساخت مسجد، مدرسه و حمّام در شهر ایلام و ساخت و بازسازی چندین حمّام و مسجد در شهرهای دیگر استان ایلام، چون: مهران‌غرب، دهلران، اسلام آباد غرب و روستاهای اطراف، از آن جمله است.

شهرهای دیگر استان ایلام، چون: مهران‌غرب، دهلران، اسلام آباد غرب و روستاهای اطراف، از آن جمله است.
وی همچنین در طول مسافرتهایش به شهرهای گوناگون ایران بنای 72 مهدیّه را با کمک اهالی محل پی‌ریزی کرد. او حتّی در عربستان سعودی نیز - که هر سال برای حجّ به آن جا می رفت - فعّالیّت داشت؛ که کمک به سادات "نُخاوله" با هزینة نیکوکاران ایرانی و احداث چاه آب در روستای "اوریز" و ساخت چندین مسجد و مهدیّه، بخشی از آن است.

ارادت مرحوم کافی به امام خمینی(ره)مرحوم کافی از یاوران انقلاب اسلامی ایران و مبارزه بر علیه حکومت شاهنشاهی بود و در این راه بارها، در سخنرانیهای خود، از امام خمینی حمایت و او را به بزرگی یاد می‌کرد. برای نمونه، در یکی از سخنرانیهای خود، خطاب به حضرت امام، چنین می‌گوید:
«آیةالله العظمی خمینی! بزرگ مرجع شیعه، افتخار قرآن، افتخار اسلام، افتخار اهل بیت، افتخار دین،‌ افتخار روحانیت،‌ مدافع اسلام و شیعه! با توام آقا؛ قربانت بشم آقا! کنار قبر جدّت علی(ع) بگو: خدا! آقام کی می‌یاد؟».
وی به خاطر همین‌گونه سخنرانیها، که گاه با حمله به اسرائیل و مزدوران آمریکا نیز همراه بود، بارها دستگیر و روانة زندان شدند. امام(ره) نیز- به گفتة کسانی که در نجف خدمت ایشان می‌رسیدند و اخبار ایران را گزارش می‌کردند- نسبت به جلسات مهدّیه اظهار علاقه کرده و حتّی برای کافی پیام فرستاده و ایشان را به ادامة جلسات تشویق می‌نموده است.
مرحوم کافی همچنین، یکی از کسانی بود که با ترفند دشمن برای کم‌رنگ کردن مرجعیّت حضرت امام(ره) مبارزه می‌کرد